Czy ideały istnieją?
To jest retoryczne pytanie, bo ideałów oczywiście nie ma. Jesteśmy ludźmi, jesteśmy niedoskonali, popełniamy błędy, czasami wątpimy, błądzimy… Nie ma idealnych matek ani ojców. Tak samo jak nie ma idealnych kobiet i mężczyzn. I dzieci również. Jednak – co może dla niektórych być zaskakujące – do prawidłowego rozwoju, dzieci wcale nie potrzebują idealnych rodziców. Dziecko potrzebuje rodzica „z krwi i kości” – autentycznego, takiego, który jak popełni błąd, to się do niego przyzna i powie „przepraszam”, takiego, który nie naśladuje mamy, tylko jest sobą, takiego, który przede wszystkim chce z dzieckiem spędzać czas, jest aktywny, zaangażowany, ale też potrafi wyznaczyć granice i powiedzieć dziecku „nie” bez poczucia winy. Nie miej więc wyrzutów sumienia z tytułu nie bycia ideałem. Nie wymagaj doskonałości ani od siebie, ani od swojego dziecka. Bądź obecnym, „wystarczająco dobrym tatą”, a Ty i Twoje dziecko bardzo na tym skorzystacie!
Rola ojca w życiu córki i syna – budowanie pierwowzoru mężczyzny
Więź z ojcem ma duże znaczenie dla kształtowania tożsamości każdego człowieka. Jak wpłynie na córkę, w przyszłości dorosłą kobietę, a jak na syna, który kiedyś stanie się mężczyzną? Dla chłopca ojciec jest przewodnikiem po męskim świecie. Relacja z ojcem wpłynie na to, jak w przyszłości jego syn będzie postrzegać siebie jako mężczyznę, jak będzie radzić sobie w relacjach z innymi, w tym z kobietami i z własnymi dziećmi, a także w sferze zawodowej.
Chłopiec utożsamia się z ojcem i uczy od niego poprzez obserwację – tego, jak budować bliski związek z kobietą, jak radzić sobie z wyzwaniami, jak traktować innych. Syn, który słyszy od ojca jestem z ciebie dumny, dobra robota!, ciekawy ten twój pomysł, będzie widział siebie oczami swojego ojca – jako zaradnego, wytrwałego, „dającego radę”. Później będzie mu łatwiej mierzyć się z różnymi wyzwaniami, jakie postawi przed nim życie. Dla chłopców ważne jest także to, by ojciec uznał ich „delikatniejszą część” – tę, która przeżywa czasami strach, smutek, wzruszenie, bywa opiekuńcza, współczująca, uroni łzę. Żeby to mogło mieć miejsce najpierw ojciec sam musi mieć zgodę na to, że „chłopaki też czasami płaczą”. Chłopiec potrzebuje zobaczyć w ojcu wzorzec męskości, który zawiera w sobie moc, siłę i odwagę, ale także czułość i troskę.
Dla córek ich więź z ojcem jest niemniej ważna. Córka, która jest akceptowana przez ojca wykształci w sobie adekwatne poczucie własnej wartości. Będzie myślała o sobie, że jest w porządku, taka jaka jest. Dziewczynka przegląda się w oczach ojca i widząc w nich aprobatę oraz podziw, będzie później miała wykształcony adekwatny obraz siebie. Będzie potrafiła okazać uznanie dla swojego ciała – będzie je lubiła, szanowała i potrafiła o nie zadbać w zdrowy sposób. Ojciec stanowi ponadto dla córki ważny wzór tego, jak powinna być kochana, szanowana i traktowana przez innych mężczyzn, a także jak powinna budować z nimi relacje. Córka, która doświadczyła miłości, szacunku i uznania ze strony ojca, będzie potrafiła szukać u mężczyzn tego samego.